MUTLULUK NEDENLERİM......

Herkes için farklı olmalı

Mutluluk nedenleri...

Her yaş için farklı oldukları gibi.

Nelerdi onlar?

Gençliğimde beni mutlu eden nedenler?

O kadar geride kaldılar ki...

Çok severdim çıtır çıtır yanan bir sobanın

Önünde demlenmeyi.

Mis kokulu çiçeklere ve güzel dağ manzaralarına bayılırdım.

Serin bir dağ havası ile ciğerlerimi doldurmak,

Serinlemek demekti..

Rahatlamak..

Çığlıklar atarak nefes nefese yaklaşan bir trenle gelen

Sevgilimi beklemek,

En tatlı meşgalemdi..

Üşenmezdim.

O kollarımda iken üfleye

püfleye uzaklaşan trenin

Ardından bakmaya da bayılırdım.

Sıcak bir sobanın etrafına çöreklenip

Sohbet etmeye,

Mangalda kestane kızartmaya da.

Yağmur çatıyı döverken soğuk bir kış günü,

Sıcak bir yorganın altında delicesine sevişmek ne güzeldi!..

Daha başka şeyler de vardı beni mutlu eden.

Bunlar beni en çok etkileyenler.

Ömür hızla geçiyor...

Durmuyor......

Güzel manzaralara ne oldu bilmem?

Kokular artık mis gibi değil mi ne!

Serin dağ havası çiğerlerimi serinletmiyor artık...

Üşütüyor!

Beklediğim yolcunun trenden çıkma umudunu yitireli

yıllar oldu...

Trenler nefes nefese gelmiyorlar artık.

Soluklanmıyorlar...

Sobanın etrafında çöreklenenler de azaldı.

Çoğu öldü.

Mangalda kızaran kestanelerin tadı tuzu kalmadı.

Yağmur hala yağıyor ve kışlar hala soğuk ama,

Yorgan beni ısıtmıyor artık.

Her geçen gün

Biraz daha azalıyor

Mutluluk nedenlerim.

Yaşama arzumla beraber

Tükeniyor.

Gülemiyorum artık eskisi gibi.

Son kahkahamı ne zaman attığımı hatırlamıyorum bile.

Şakalara da pek iltifat etmiyorum nedense

Son günlerde.

Yeni düşünceleri de beğenmiyorum...

Şımarıklık gibi geliyor bana

, gençlerin davranışları.

Saygısız buluyorum bana adımla hitabedenleri

.

Nedir değişen bilmiyorum.

Ben mi, yoksa dünya mı?

Ne oldu mutluluk nedenlerime?

Ne oldu bana?

Bilen var mı?