Kanserle savaşan ve günübirliğine yaşayan bir arkadaş için.
Umutla başlar gün,
Hergün.........
Ufuk kızarır önce,
Şafak atar ardından,
Büyük bir şölenle.
Gün, sanki giderek,
Açan bir gül,
Sonuda sararıp solarak,
Yok olmak üzere.
Her sabah yeni bir umut,
Her umut binlerce arzu getirir.
Sevmek, sevilmek,
Ve bir gün daha yaşamak,
Bu arzuların yalnız,
Biri, ikisidir.
Arzu dolu günler,
Hızlanarak,
Geçerler,
Birer birer.
Umutlar,
Zorlanıp,
Tükenirlerken,
Teker teker.
Geceler hükmeder umudun,
Arzuyu yitirdiği günlere,
Güneş batar o gün,
Bir daha dönmemek üzere.
Arzusuz umut,
Aşksız ömre benzer,
Kandırmaz....
Tek başına,
Umut yetmez,
Arzu yoksa,
Hayat yaşanmaya değmez....
Çoğu kere,
Bize bağlı yaşamak,
Arzu ile, sevgi ile,
Sonunda takdirata,
Boyun eğmek,
Zorunda kalsak bile.
Yakınmak nafile,
"Bana bu ömür yetmedi" diye,
Aşksızsa o yaşam hele,
Bize bir ömür çok bile.
Üç Temmuz, Bindokuzyüz doksan yedi,
Arkadaş savaşi kaybetti.......
HACI
Recent Comments