HACI’NIN YERİ

OLMAK İSTEDİKLERİM

Her şey olabilseydim, istediğim.....
Ne olmak isterdim önce, acaba?

Gün doğarken gölge olmak isterdim...
Üc şerefeli bir minarenin gölgesi...
Dimdik, iri, devasa
Heybetli......

Sis olmayı,
Ovalara inmeyi isterdim sonra,
Gün ısı ile yükselip,
Bulutlara ulaşmayı,
Yağmur olup,
Ovalara dönmeyi,
Kar olup dağları, tepelerı örtmeyi.....

Eriyip, ince bir dere olmak isterdim,
Nehirlerle birleşen,
Vadileri bıçak gibi yararak,
Okyanuslara yönelen...

Okyanuslarda dalga olmak isterdim...
Doğudan batıya koşan,
Geçmisten geleceğe yönelerek,
Özgürlüğe Yeni Dünya’da kavuşan...
Sonsuzlukla tanışmak,
İsterdim orada..
Ve sonra,
Doğaya geri dönmek,
Bir avuç kül olarak..

HACI

BEN KİMİM?

Fiziksel varlığı olmadan var olan bir varlığım,
Sonsuz evrenlere sığmayan…

Varlığıma gereksinim duyan varlıkların,
Yaratıcısı olduğuma inandıkları,
Görkemli bir varlığım.

Varlıklarını bana bağlayan varlıkların,
Ve beni yoktan var eden yaratıkların,
Gönlündeki Yaratıcı’yım.....

Doğurulmayan ve doğmayanım,
Hem yaratan, hem de yaratılanım......
Sonsuz evrenlerin sahibiyim, ben.....

Allah’ım !

HACI

MÜSLÜMAN ANILAR....

MÜSLÜMAN ANILAR....

Duvarda saraydan kız kaçırma motifli,

Halı....

Yerde iri bir ayı postu,

Seccade.....

Yüksek tavanlı, geniş pencereli,

Fuaye....

Elimden tutan,

Sevgi dolu,

Yaşlı bir adam..

Dedem kadar muhterem

Beni öpüp, bağrına basan,

Yaşlı bir kadın,

Ninem gibi, nur içinde,

Apaydın...

Arada bir gelen,

Kim olduklarını bilmediğim,

Misafirler...

Geniş bir masa,

Ve etrafında,

Dua eden müslümanlar...

Annem de var, babam da,

Bu tatlı manzarada.

Kardeşlerim henüz yok daha dünyada...

Kimin kucağındayım, acaba?

Atılan topla beraber,

Açılan iftar,

Allah-u ekber..

Tattığım ilk acı biber,

Yaksa da dilimi, damağımı,

Onlar,

Eski güzel günler..

Gözlerimde canlanan,

İlk bilinçli anılar,

Bunlar...

Gözlerimi açtığım İslam,

Gözlerimi kapatıp tekrar,

Açmaya kalmadan,

Geçen masum yıllar,

İlk müslüman anılar,

Ne kadar da çabuk,

Kayboldular...

ANNEANNEM

Tatlı gülümsemelerin eksik olmadığı,

Nur gibi bir yüz...

Takındığı türbanın saklamakta güçlük çektiği,

Dalga dalga kıvırcık saçlar,

Gri-beyaz...

Neşe dolu güzel yüzü süsleyen,

Bir çift gri-mavi göz.

Koyu bir tesettürün altında bile zerafeti belli,

İnce, narin bir beden..

Bütün servetini taşıdığı tahta bavulla,

Kızları arasında mekik dokuyan,

Dul müslüman bayan......

Anneannem.......

TAHTA BAVUL...

Lime lime olmuş deri kaplı,

Kilitleri çoktan aşınmış,

Bütün köşe metalleri paslı.

İki kere gittiği Hicaz'dan daha yeni dönmüş,

Ortasından iple bağlı,

Kararmaya yüz tutmuş cevizden yapılmış,

Tek gözlü ve eski....

Tahta bavul....

MÜSLÜMAN ZENGİNLİK..

Altın harflerin dantel gibi süslediği,

Atadan kalma,

El yazması bir Kur'an...

Torunluk...

Artık kıbleden şaşmayan,

Eski bir pusula,

Kapağı kırık...

Birkaç tesbih ve

Küçük bir seccade..

Beş vakit namazlık...

Her saat başını vuran,

Çalar saat..

Sahurluk.....

Bir iki iç çamaşırı,

Bir gecelik,

Birkaç elbise, çorap ve,

Bir çifte terlik..

Tahta bavulla gitmediği yer kalmayan,

Müslüman zenginlik..

ANNEM...

Gri-mavi gözler,

Işık ışık..

Gür kahve saçlar,

Kıvırcık.....

Dolgun yanaklar,

Allıklık...

Gülümseyen dudaklar,

Aydınlık....

Her istediğini başaran,

Becerikli..

Her tuttuğunu koparan,

İnatcı mı inatcı !

Hep doğru olan,

Hep en akıllı...

Kadınlık, karılık,

Annelik, ninelik.....

Yenemediği tek şey kaldı,

Annemin,

Yaşlılık......

Çok direndi ama, olmadı..

Kaçamadı, kurtulamadı..

Ne yazık!

Birgün onu da öldürecek,

O kaçınılmaz,

Yaşlılık.....

Kocasını,

Ve bütün arkadaşlarını,

Kaybetti...

Geride bir tek,

Güvencesi kaldı,

Annemin,

Artık....

O eski bir dost,

Ve inandığı tek dayanak,

Nihai kurtuluş ve,

Son umut....

O Allah'a kullukluk....

Bütün ömür izlediği.

İslam O.....

Sorgusuz güvendiği...

Hem O, hem de,

Yoksul Müslümanlık.......

BABAM...

Hep sertti,

Haşindi,

Ondan hatırladıklarım.

Gülümsemelerini,

Hemen hiç anımsamadığım....

Hep acıyı çağrıştırır,

Onunla ilgili anılar,

Çelişki doludurlar..

Belki de nedeni,

Sivri dili ve ağır elleridir..

Annemin hem boyun eğerek,

Koynuna aldığı,

Hem de birçok kereler,

İsyan ederek,

Yataktan attığı,

Bir insandır...

Son söz hep annemin olmuştur ama,

Onunkileri de yabana atmayalım,

Çünkü onlar da hep,

Dediğim dediktir,

Türünden önemsiz itirazlardır.

İnançsızlıktı,

İnancı...

Mantıktı,

Mantıksızlığı..

Severdi ama, hiç belli etmezdi,

Sevdiği gibi mi inanmazdı?

Yoksa, inanmadığı gibi mi severdi?

Hiç bilinmezdi....

Allah konusunda ise,

Kimseye taviz vermezdi.

İnanca yenilmedi babam,

İnançsız öldü...

Bilincini yitirdiği an,

Ateistliğini de yitirmişti,

İslam'ın elinde oyuncak oldu..

Musalla taşında yıkandı,

Cenaze namazı kılındı,

Müslüman usulleri ile defnedildi...

Ne acı !

Bir zamanların değerli adamı,

Bir ömür ateist yaşayan babam,

Öldü,

Müslüman oldu.....

HACI

TWILIGHT ZONE

Kac zamandır,
Uyuyordum...
Kimbilir........
Ter içinde uyandım.
Sersem gibiydim..
Nedenini bilmeden,
Acele edip duruyordum.
Sanki hemen,
Bir şeyler yapmalıydım..

Etrafıma bakındım,
Günesi göremedim,
Ay da yoktu ortalıklarda,
Yıldızlar da...
Şafak mı atiyordu?
Yoksa gurup muydu uyandığım?
Anlayamadım...

Gündüz ve gece,
Aydınlık ve karanlık,
İyilik ve kötülük,
Güzellik ve çirkinlik,
Sevgi ve sevgisizlik,
Aşk ve aşksızlık,
Yaşam ve ölüm,
Arasındaydım.
Geliyor muydum?
Yoksa gidiyor muydum?
Bilmiyordum!

Bir umutla doğruldum,
Belki şafaktı uyandığım,
Şafak idi ise uyandığım,
Kendime hemen,
Bir sevgili bulacaktım..

Aşksız, sevgisiz yaşamaktan,
Bıkmış, usanmıştım.
İyi ve güzel olacaktım.
Sevecektim bütün kalbimle,
Söz verdim bütün varlığımla,
Artık kimseyi üzmeyecektim.

Düş kirikligi ile,
Sarsıldım.
Şafak atmıyordu,
Doğan gün değildi,
Gecenin zifiri karanliği,
Üstüme çöküyordu,
Ölüyordum!

Yoksulluğum aklıma geldi,
Kimsesizliğim..
Ne kötü bir son,
Diye söylendim...
Aşksız, sevgisiz,
Yapa yalniz yaşamak,
Ve öyle ölmek.......

Yiıdızlara döndüm.
Bir yıldız tozu değilmiydim.
Geldiğim yere dönecektim.
Bu düşünce beni,
Biraz olsun teselli etti,
Sonunda ateist ruhum,
Mutluluğa erişecekti,

Ölerek, ölümsüzlüğe kavuşacaktım.... 

HACI

HERŞEY VAR BU DÜNYADA….

Herşey var bu dünyada..

Cennette var, cehennem de..

Ölüm de var bu dünyada,

Doğum da..

Umut da burada..

Çaresizlik ve yoksulluk da..

Korku da var, cesaret de..

Huriler her yerde,

Gılmanlar da öyle…

İnanan neye inanıyor?

Belli değil!

Gizem bunun neresinde?

Oyunlar oynanıyor,

Gözlerimizin önünde….

Şeytan da kol gezmekte,

Bu dünyada…..

Melekler ve zebaniler de..

Öte dünyaya ne gerek var!

Herşey gözlerimizin önünde..

İstereseniz inanmayın ama...
Herşey var bu dünyada.

Allah bile....

Daha dün gördüm O’nu,

Arada bir uğradığım meyhanede..

Selam verdim,

Kabul etti, durdu,

Konuştu biraz benimle..

Fazla zamanı yoktu..

Cenazeye mi gidecekti ne?

Yine de dinledi beni, istekle..

Birbirimizi yadırgamayız,

Severiz…

Eskiye gider dostluğumuz.

Çok, çok eski günlere,

Çocukluk dönemlerime.

Sitem ederim

Arada bir,

Anlayış gösterir…

Dün de öyle oldu işte.

Neden, dedim,

Neden verdin bu canı bana?

Yüzün suyu hürmetine.

Hem istediğimi inanır yaparım, dersin,

Övünürsün….
Hem de atarım inanmayanı,

Cehennemime……

Utandı..
Cevap veremedi,

Belki de yaşadığım dünyanın,

Benim için cehennem olduğunu,

İfşa etmek istemedi.

Allah da var bu dünyada..
Şeytan da..
Melekler fazla değil belki ama,
Zebaniler her yerde..

Allah'ı utandırdım bugün...
Gerçeği itiraf ettirdim O’na.
Her şey var dedi ama,

Yalnız bu dünyada..

İnanmayın dedirttim O'na….

İnanmayın sakın,

Öte dünya yalanına……..

HACI

İSLAMDA KADIN

Şeriat kanunlarına göre her erkek, kadınların davranışlarını denetleyebilir. Tabii bu görevi şeriat polisi daha iyi başarır.


Korku dolu gözlerinde,
Kadının,
İslamı gördüm rüyamda,
O gece.
Ölmüştü kadın.
Açık gözlerle.

Kafasında bir kazık,
Elleri bileklerinden kesik.
Tepesine dikilmiştim,
Söyleniyordum.

Çizmeli bacaklarımı,
Çıplak göğüslerine dayamış,
Acımaksızın "OH" çekip duruyordum.

Kan ter içinde uyandım,
Dehşetten titriyordum.

Onu aradım…...
Yatakta bulamadım.

Benden izin bile,
Almadan kalktı yine,
Dedim,
Uzun, uzun söylendim.

Onu aradığım her yerde
İslam vardı…
Beni koruyan İslam,
Erkek İslam........

Açtığım her kirli çıkıda,
Her tahrat alışımda.
Her kerhaneye gidişimde,
Her avrat sikişimde.

Arada bir uğradığım,
Dostumun döşeğinde.
Gözlerimi göğe diktiğim zaman,
Sonra çevirip onları yere indirdiğimde.

İçimde bir sıkıntı,
Kafamda bir uğultu,
Beni yatağa düşürdüğünde.
İki rekatlık bir namazın,
İnanılmaz rahatlığı vardı.

Erkek olmak zor İslam’da,
O kadar çok yapacak iş var ki...
Komşunun kızına bile,
Parmak atacak zaman, o kadar az ki.

Sen yoktun kadın,
Aradığım yerlerde.
Yalnız İslam vardı,
Baktığım kuytu köşelerde.

Sofu ve bağnaz kafalarıyla,
Yobazlar etrafımı sardı.
Çektikleri Baretta tabacalarıyla,
Cami için para topluyorlardı.

Bir cami daha yaptırmak,
Onların yasal haklarıydı.
Okul ve Üniversitelere,
Ne gerek vardı.

Kuranı okuyup, yorumlayacaklara,
Daha çok ihtiyaç vardı.

Benliğimi korkunç bir sıkıntı sardı,
Düş mü görüyordum?
Emindim düş değildiler,
Bir kabus olmalıydılar.

Uykuda bile değildim, oysa,
Nerde karım dedim,
Terkedip beni kaçtı mı, yoksa?
Büyük bir hırsla sarsıldım,

Kafasını ellerimle bizzat kopartacaktım.

Sonra durdum birden,

Hatırladım.
Kendi kendime söylendim.
Yahu dedim,
Deli miyim, neyim?,
Ben daha evli bile değilim.

Sağol İslam diye şükrettim,
İki rekat namazı yine hakettin.
Erkek olmak ne kadar da zormuş!
O olmasa ne yaparız?
Biz erkekler,
İslamsız.............

HACI

İP UCU

İran'da üzerinde 30 gram afyonla yakalanıp, asılan kadının ardından..

Asıldığı vincin ucunda,
Sessizce sallanıyordu, havada,
Sanki bir insan değildi...

İslam'ın şefaati yerine,
Rüzgarın insafına terkedilmiş,
Koyu bir gölge idi.

Kalın, kara giysileri,
Bütün vücudunu kaplıyordu.
Kimdi? Neydi?
Hiç belli olmuyordu..

Nedense yine de,
O karanlık gölgede,
Kadınımsı bir ifade vardı...

Altın bir kolye ile değil de,
Ucu boğum, boğum ilmikli,
Kalın bir iple süslü,
İnce ve zarif boynu idi,
İpucu....
Kadınlığını ifşa ediyordu.

İp ucunda,
Bir kadın vardı,
Havada...
Rüzgarın insafına,
Terkedilmişti.....

HACI